Δώδεκα σκυλιά, αδέσποτα αλλά και δεσποζόμενα, έχουν βρεθεί νεκρά και κατασπαραγμένα στη Φυλή, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο Φιλοζωικός Σύλλογος Φυλής «ΑΓΑΠΑΖΩ», ο οποίος ζητά πλέον την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων αρχών. Το θέμα ανέδειξε η «Δυτική Όχθη», μεταφέροντας την έντονη ανησυχία του Συλλόγου για την παρουσία λύκων στην περιοχή και για περιστατικά που, όπως αναφέρεται, δεν περιορίζονται πλέον μόνο σε απομακρυσμένες δασικές εκτάσεις αλλά καταγράφονται και κοντά στον οικιστικό ιστό.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ορισμένα από τα νεκρά ζώα ήταν αδέσποτα που φροντίζονταν από τον ίδιο τον Φιλοζωικό Σύλλογο, ενώ μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονται και δεσποζόμενα σκυλιά. Η πρόεδρος του Συλλόγου, Καίτη Ζερβάκη, απευθύνθηκε σε ειδικούς, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα μεταφέρονται στο ρεπορτάζ, εκτίμησαν ότι τα χαρακτηριστικά των περιστατικών παραπέμπουν σε επιθέσεις λύκων. Ο Σύλλογος κάνει λόγο για μια κατάσταση που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ως επαναλαμβανόμενη απειλή που προκαλεί έντονη ανησυχία τόσο για τα ζώα όσο και για τους κατοίκους της περιοχής.
Λύκοι κοντά σε σπίτια και αυλές
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, όπως καταγγέλλεται, οι εμφανίσεις λύκων έχουν φτάσει μέσα ή πολύ κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Στην επιστολή του Συλλόγου γίνεται αναφορά ακόμη και σε ζώα που κατασπαράχθηκαν μέσα στις αυλές των ιδιοκτητών τους, ενώ εκφράζεται πλέον ανησυχία και για το ενδεχόμενο κάποιος άνθρωπος να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα τέτοιο περιστατικό. Το θέμα της παρουσίας λύκων σε περιαστικές ζώνες έχει απασχολήσει και στο πρόσφατο ρεπορτάζ του iHunt.gr για λύκο με κολάρο GPS μέσα στο Ολυμπιακό Χωριό.
Ο Φιλοζωικός Σύλλογος ζητά να πραγματοποιηθούν άμεσα συναντήσεις μεταξύ του Δήμου Φυλής, της Περιφέρειας Αττικής, του αρμόδιου υπουργείου και των συναρμόδιων θεσμικών, επιστημονικών και φιλοζωικών φορέων, επισημαίνοντας ότι το ζήτημα δεν επιτρέπει πλέον καθυστερήσεις, αδράνεια ή αποσπασματική αντιμετώπιση.
Και κάπου εδώ αρχίζει η μεγάλη ειρωνεία
Για χρόνια, όταν κυνηγοί, κτηνοτρόφοι και άνθρωποι της υπαίθρου μιλούσαν για ολοένα συχνότερες εμφανίσεις λύκων κοντά σε ανθρώπινες δραστηριότητες, για απώλειες σκύλων και για περιστατικά που δεν μπορούσαν εύκολα να θεωρηθούν τυχαία, η απάντηση ήταν σχεδόν πάντα η ίδια: «ο λύκος φοβάται τον άνθρωπο», «οι επιθέσεις είναι μεμονωμένες» και «πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε».
Και ασφαλώς η συνύπαρξη είναι ο στόχος. Μόνο που η πραγματικότητα έχει την κακή συνήθεια να χαλάει τα ωραία θεωρητικά σχήματα όταν αυτά δεν συνοδεύονται από πραγματικά δεδομένα και πραγματική διαχείριση. Διότι όταν ένας κορυφαίος θηρευτής εμφανίζεται επανειλημμένα κοντά σε κατοικημένες περιοχές και καταγράφονται συνεχείς απώλειες ζώων, η απάντηση δεν μπορεί να εξαντλείται σε γενικόλογες διαβεβαιώσεις περί «αρμονικής συνύπαρξης».
Μην ανησυχείτε, λοιπόν. Ο λύκος φοβάται τον άνθρωπο. Απλώς, όπως φαίνεται, δεν φοβάται ιδιαίτερα τα σπίτια του, τις αυλές του και τα σκυλιά του.
Τώρα, όμως, τα μέτρα τα ζητά ένας Φιλοζωικός Σύλλογος
Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στην περίπτωση της Φυλής είναι ότι αυτή τη φορά την ανάγκη για άμεσα μέτρα δεν τη διατυπώνει κάποια κυνηγετική οργάνωση ή κάποιος κτηνοτρόφος, ώστε η καταγγελία να απορριφθεί εύκολα ως «υπερβολή των κυνηγών». Τη διατυπώνει ένας Φιλοζωικός Σύλλογος, ο οποίος βλέπει πλέον τα νεκρά ζώα να πολλαπλασιάζονται και ζητά θεσμική παρέμβαση. Ξαφνικά, λοιπόν, η λέξη «διαχείριση» δεν ακούγεται τόσο ενοχλητική όσο πριν.
Και όμως, η διαχείριση δεν είναι συνώνυμη ούτε της εξόντωσης ούτε της δαιμονοποίησης του λύκου. Σημαίνει καταγραφή και επιστημονική εκτίμηση του πληθυσμού, συστηματική παρακολούθηση των μετακινήσεών του, τεκμηρίωση των επιθέσεων, αξιολόγηση προβληματικών περιστατικών και εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων εκεί όπου η σύγκρουση με τον άνθρωπο και τα ζώα του γίνεται συστηματική. Σημαίνει, με απλά λόγια, να αντιμετωπίζεται ο λύκος ως αυτό που πραγματικά είναι: ένας σημαντικός για το οικοσύστημα αλλά και ισχυρός κορυφαίος θηρευτής. Χαρακτηριστικό προηγούμενο αποτελεί και η απόφαση για συγκρότηση συνεργείου δίωξης λύκου στην Πολίχνη, μετά από περιστατικό που είχε προκαλέσει έντονη ανησυχία.
Έπρεπε να φτάσουμε στα 12 νεκρά σκυλιά;
Το ερώτημα που μένει είναι απλό και δύσκολο μαζί: έπρεπε να φτάσουμε στα 12 νεκρά σκυλιά για να αρχίσουμε να παραδεχόμαστε ότι το ζήτημα δεν λύνεται μόνο με συνθήματα; Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν ζητά έναν κόσμο χωρίς λύκους. Αλλά εξίσου σοβαρό είναι να μη βαφτίζουμε «αρμονική συνύπαρξη» κάθε κατάσταση μόνο και μόνο επειδή δεν θέλουμε να ανοίξουμε τη συζήτηση για ουσιαστικά μέτρα διαχείρισης.
Η περίπτωση της Φυλής έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικών και εμφανίσεων λύκων κοντά στον αστικό και περιαστικό ιστό που έχουν απασχολήσει το τελευταίο διάστημα την επικαιρότητα. Η συζήτηση πλέον δεν μπορεί να περιορίζεται στο αν «υπάρχει ή δεν υπάρχει πρόβλημα», αλλά πρέπει να περάσει στο πώς θα αντιμετωπιστεί με επιστημονικά δεδομένα, πραγματική καταγραφή και συγκεκριμένες αποφάσεις.
ΠΗΓΗ: ihunt.gr
