Yπάρχουν κάποιες πληγές που ο χρόνος δεν μπορεί να κλείσει. Τα Τέμπη είναι μία από αυτές. Τρία χρόνια μετά (καθώς μπαίνουμε στο 2026), το αναπάντητο «γιατί» συνεχίζει να πλανάται πάνω από την 28η Φεβρουαρίου, μια ημερομηνία που έγινε σύμβολο αδικίας και απώλειας.
Όμως, όσο η δικαιοσύνη καθυστερεί, η μνήμη επιμένει. Και επιμένει μέσα από την τέχνη και τις φωνές των νέων ανθρώπων που αρνούνται να ξεχάσουν.
Από το «Ας ήταν όνειρο…» στις «Ματωμένες Παρτιτούρες»
Πέρυσι, μας είχε συγκινήσει βαθιά η προσπάθεια των μαθητών της τάξης «Δεντρόσπιτο» του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αγριάς Βόλου, που με την ταινία τους «Ας ήταν όνειρο…» αποτύπωσαν την οδύνη της απώλειας μέσα από τα μάτια των παιδιών. Φέτος, η σκυτάλη της μνήμης περνά σε έναν άλλο νεαρό δημιουργό, που αποδεικνύει ότι η ενσυναίσθηση δεν έχει ηλικία.
Ο λόγος για τον Ραφαήλ Νικόλαο Λουκατάρη, έναν δημιουργό από τη Ρόδο που δεν έχει κλείσει καν ακόμα τα 18 του χρόνια, ο οποίος επιστρέφει με τη νέα του ταινία μικρού μήκους, «Ματωμένες Παρτιτούρες».
Ένα δυνατό cast για έναν ιερό σκοπό
Τον Ραφαήλ τον γνωρίσαμε το 2024 μέσα από την ταινία του «Κλειδαριά», η οποία αγκαλιάστηκε θερμά από το κοινό. Στο νέο του εγχείρημα, διάρκειας 15 λεπτών, δεν είναι μόνος. Δίπλα του στέκονται καταξιωμένοι καλλιτέχνες που στηρίζουν το όραμά του:
- Πυγμαλίων Δαδακαρίδης
- Μίλτος Πασχαλίδης
- Απόλλων Σαρρής
- Αθαναγόρας Χατζηγεωργίου
- Κωνσταντίνα Αναγνώστη
Η συμμετοχή αυτών των ονομάτων υπογραμμίζει τη βαρύτητα της ταινίας και την ανάγκη να ακουστεί η ιστορία των 57 ψυχών με κάθε δυνατό τρόπο.
Πού και πότε θα τη δούμε; 📅
Οι «Ματωμένες Παρτιτούρες» ξεκινούν το ταξίδι τους για να μας θυμίσουν ότι τίποτα δεν ξεχάστηκε:
Αθήνα: Πρώτη προβολή στις 23 Μαρτίου
Θα ακολουθήσουν προβολές σε Ρόδο και Θεσσαλονίκη
Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις νέους ανθρώπους, σχεδόν συνομήλικους με πολλά από τα θύματα, να μετατρέπουν τον θυμό και τη θλίψη σε δημιουργία. Γιατί όσο υπάρχουν «Ματωμένες Παρτιτούρες», οι άνθρωποι που έφυγαν θα είναι πάντα εδώ, ανάμεσά μας.
Η μνήμη είναι η μόνη δικαιοσύνη που μπορούμε να αποδώσουμε εμείς οι ίδιοι, μέχρι να έρθει η επίσημη. Μην την αφήσετε να σβήσει.
