Μελισσοκόμοι καταγγέλλουν ως αυθαίρετη την απόφαση του Δασαρχείο Πάρνηθας και ζητούν άρση της πενταετούς απαγόρευσης
Αναστάτωση έχει προκαλέσει στον μελισσοκομικό κόσμο η έκδοση δύο απαγορευτικών διατάξεων (4/2/2022 και 11/3/2024) από το Δασαρχείο Πάρνηθας που απαγορεύει την «εγκατάσταση μελισσοκομείων και μελισσοσμηνών για μία πενταετία» στις αναδασωτέες εκτάσεις με αυθαίρετο τρόπο, επικαλούμενο νομοθετικές διατάξεις όπως το Ν.Δ. 86/69 και τον Ν. 998/79 οι οποίοι όμως δεν αναφέρονται στη μελισσοκομία. Παρακάτω αναλύονται τα άρθρα των διατάξεων που επικαλείται το Δασαρχείο.
Μετά την καταστολή της πυρκαγιάς σε ένα δάσος, οι εκτάσεις χαρτογραφούνται και κηρύσσονται αναδασωτέες εντός τριών μηνών από της καταστροφής (Άρθρο 34, Ν.998/1979).
Εντός τριών το πολύ ετών από της κήρυξης της έκτασης ως αναδασωτέας ενεργείται αναδάσωση με ευθύνη των αρμοδίων δασικών οργάνων, είτε με τη φύτευση ή σπορά είτε με τη διευκόλυνση της φυσικής αναγεννήσεως (Άρθρα 37 και 38, Ν.998/1979).
Απαγορεύεται εντός καμένων δασών και προστατευτικών μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, η βοσκή των μεν προβάτων και μεγάλων ζώων επί πενταετίαν, των δε αιγών επί δεκαετίαν από της ημέρας της πυρκαγιάς (Άρθρο 107, Ν.Δ. 86/1969). Μάλιστα δίδονται λεπτομέρειες για την ενίσχυση των αιγοτρόφων για την παραχώρηση δασικών εκτάσεων και για επιδοτήσεις (Άρθρο 117 και 116, Ν.Δ. 86/1969).
Σε όλο το νομοθετικό διάταγμα αναφέρεται η λέξη περιορισμός ή απαγόρευση βοσκής σε αναδασωτέες εκτάσεις. Η ελληνική λέξη βόσκω σημαίνει «τρώγω χορτάρι στο λιβάδι» και βοσκώ «οδηγώ τα ζώα στη βοσκή». Δεν αναφέρεται η απαγόρευση τοποθέτησης μελισσιών, ούτε ότι οι μέλισσες βόσκουν χορτάρι, εκτός αν την επικονίαση την εννοούν βόσκημα χόρτου.
Επίσης οι πρόσφατες δασικές απαγορευτικές διατάξεις επικαλούνται το Σύνταγμα (Άρθρο 24, παρ.1 και 117 παρ. 3) το οποίο αναφέρει ότι: «Η καταστροφή των δασών και δασικών εκτάσεων από πυρκαγιές, παράνομες εκχερσώσεις, επιχωματώσεις καθώς και κάθε άλλη αιτία με την οποία επιδιώκεται η παράνομη ή ανεπιθύμητη αλλαγή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων είναι ανεπίτρεπτη και πρέπει να λαμβάνονται όλα τα διοικητικά και ποινικά μέτρα αποτροπής της μεταβολής του χαρακτήρα των ως δασών και δασικών εκτάσεων με σκοπό την αναδημιουργία της, με οποιονδήποτε τρόπο, καταστραφείσης ή σημαντικά αραιωθείσης δασικής βλαστήσεως». Όμως το παραπάνω κείμενο δεν συνδέεται με τη μελισσοκομία.
Το Δασαρχείο Πάρνηθας αναφέρεται σε παραβάτες των διατάξεων. Καμία όμως διάταξη δεν αναφέρεται στη μελισσοκομία και στους μελισσοκόμους (Άρθρο 41 του Ν. 4280/14). Στις απαγορεύσεις όμως συμπεριλαμβάνει την εγκατάσταση για μία πενταετία, μελισσοκομεία και μελισσοσμήνη εντελώς αυθαίρετα και παράνομα. Μπορεί να μας αναφέρει τέτοια απαγορευτική διάταξη σε άλλη χώρα της ΕΕ;
Επιβάλλεται η τοποθέτηση μελισσιών σε αναδασωτέες εκτάσεις
Οι μέλισσες είναι οι κύριοι επικονιαστές για τις περισσότερες καλλιέργειες που απαιτούν επικονίαση. Η επικονίαση εκτιμάται ως ο βασικός παράγοντας για τη βιώσιμη 2 γεωργική παραγωγή, την ποικιλότητα της άγριας βλάστησης, τη σταθερότητα και την αποκατάσταση του οικοσυστήματος, και ως εκ τούτου αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές συνεισφορές στην ανθρώπινη ζωή και την παγκόσμια οικονομία (Smagghe et al., 2020).
Οι μέλισσες είναι οι πιο αποτελεσματικοί επικονιαστές για την άγρια βλάστηση και των καλλιεργειών παγκοσμίως (Calderone, 2012). Οι μέλισσες επικονιαστές, είναι υπεύθυνες για την επιτυχή αναπαραγωγή πάνω από το 87% των ανθοφόρων φυτών. Είναι επομένως ζωτικής σημασίας για την υγεία του οικοσυστήματος και τη γρήγορη αποκατάσταση του δάσους μετά από πυρκαγιές (Ostiguy et al, 2019). Το να απαγορεύεις την τοποθέτηση μελισσών μέσα στις αναδασωτέες εκτάσεις αποτελεί πράξη παράνομη και αντιεπιστημονική γιατί στερούμε το δάσος από τους επικονιαστές ώστε να ανακάμψει γρηγορότερα. Η πυρκαγιά που έχει καταστρέψει την άγρια πανίδα του δάσους χρειάζεται άμεσα επικονιαστές για την άμεση παραγωγή σπόρων και πολλαπλασιασμό των φυτών που θα δώσουν ένα υγιές δάσος. Στις αναδασώσεις προτείνονται τώρα να φυτεύονται πλατύφυλλα δασικά μελισσοκομικά φυτά που είναι πιο πυροάντοχα.
Εκτός από την ανυπολογίστου αξίας ωφέλεια που προσφέρουν οι μέλισσες στο περιβάλλον, το 65% της ελληνικής παραγωγής μελιού προέρχεται από το δάσος που συμβάλουν έτσι στην εθνική οικονομία. Δεν προκαλείται καμία βλάβη στο δάσος από την τοποθέτηση των μελισσιών. Το δασαρχείο να μας υποδείξει θέσεις στα αναδασωτέα δάση.
Προτείνουμε να επισκεφθούν οι μελισσοκομικοί φορείς τον Γενικό Γραμματέα Δασών για να ανακαλέσει την απαγορευτική διάταξη ώστε να μη χρειαστεί να καταφύγουν στα Διοικητικά Δικαστήρια που θα προσβάλουν την απόφαση.
